Maandag kondigden we onze samenwerking met Reverso voor geregenereerde garens aan. Vandaag willen we jullie iets vertellen wat meestal achter de schermen blijft: hoe je concreet van een kasjmiertrui die iemand heeft afgedankt tot een garen komt dat klaar is om een nieuw Lanaioli-kledingstuk te worden. Want "circulaire mode" is een uitdrukking die je vaak hoort, maar die zelden stap voor stap wordt uitgelegd.
Geen bijproduct: echt kasjmier, twee keer
Voordat we op het proces ingaan, is het de moeite waard een veelvoorkomend misverstand op te helderen. Geregenereerd kasjmier is geen productieafval en ook geen vezel van mindere kwaliteit die met iets anders wordt gemengd om de kosten te verlagen: het is authentiek kasjmier, afkomstig van al gemaakte kledingstukken, dat wordt teruggewonnen in plaats van op een vuilstortplaats te belanden of te worden verbrand. Het verschil met nieuw kasjmier zit niet in de aard van de vezel, maar in haar geschiedenis.
De reis van afgedankte trui naar garen
Het proces begint met inzameling: kasjmierkleding die beschadigd of gescheurd is, of zo versleten dat ze niet meer gedragen kan worden en anders door consumenten zou worden weggegooid. Van daaruit volgt een reeks nauwkeurige stappen.
1. Handmatige selectie. Elk kledingstuk wordt met de hand gecontroleerd om onzuiverheden te verwijderen en alles wat niet voor 100% uit puur kasjmier bestaat uit te sluiten: knopen, ritsen en delen van andere vezels. In deze fase worden de kledingstukken ook op kleur gesorteerd. Daardoor kan een nieuwe verfbeurt vaak worden vermeden, wat de milieubelasting van het proces verder vermindert.
2. Uiteenrafelen. De geselecteerde kledingstukken worden mechanisch uiteengerafeld, dat wil zeggen teruggebracht tot kleine stukjes die het kasjmier opnieuw in zijn ruwe vezelstaat brengen, klaar om weer als grondstof te worden behandeld.
3. Kaarden. De verkregen vezels worden gekaard met een proces dat vergelijkbaar is met het proces voor nieuw kasjmier uit de ondervacht van de Hircus-geit: door het kaarden worden de vezels ontward en uitgelijnd, zodat ze klaar zijn om te worden gesponnen.
4. Torderen en spinnen. De geregenereerde vezels worden ten slotte versterkt door ze te torderen en omgezet in een geregenereerd kasjmiergaren dat klaar is voor de textielproductie. Omdat het uiteentrekken de vezels onvermijdelijk korter maakt dan nieuwe kasjmiervezels, worden geregenereerde garens vaak versterkt door ze te mengen met een klein percentage nieuw kasjmier. Zo blijven de sterkte en kwaliteit van het uiteindelijke garen gewaarborgd, zonder de milieuwinst van hergebruik op te geven.
Waarom dit ons interesseert, naast het milieuaspect
Het milie voordeel van dit proces - dat we jullie vrijdag in cijfers toelichten in het artikel - is slechts een deel van het verhaal. Het andere deel is dat geregenereerd kasjmier ons in staat stelt kleding te maken van een kostbare, warme en zachte vezel, zonder telkens nieuwe grondstoffen te hoeven aanspreken. De productie daarvan - van het fokken van Hircus-geiten tot de verwerking - blijft immers veel hulpbronnen vergen. Het is hetzelfde principe dat ons leidt in het project voor een korte merinowolketen, toegepast op een andere vezel: beter gebruiken wat al bestaat, voordat we iets nieuws aan het milieu onttrekken.
Een proces dat je kunt zien, niet alleen waarover je kunt lezen
We hebben ervoor gekozen jullie elke fase van dit proces te vertellen, in plaats van ons ertoe te beperken "geregenereerd kasjmier" op een label te zetten, om dezelfde reden waarom we jullie stap voor stap over de keten van onze merinowol vertellen: we geloven dat echt weten hoe een garen ontstaat, verandert hoe je een kledingstuk kiest en het vervolgens draagt.
We spreken jullie vrijdag weer voor het laatste hoofdstuk van deze aan Reverso gewijde week: de echte cijfers over de milieubesparing, en waarom het probleem van textielafval niet alleen degenen aangaat die het produceren, maar ook degenen die zich aan de andere kant van de wereld genoodzaakt zien het te verwerken.
