Er is elk jaar een moment waarop de kalender van ons landbouwbedrijf niet langer de maanden volgt, maar de kudde. Dat gebeurde opnieuw eind mei, toen we gingen scheren: de dag waarop de ene cyclus wordt afgesloten en meteen een nieuwe begint, die de verzamelde wol van het land binnen enkele maanden zal omvormen tot de kledingstukken die jullie dragen.
Wie nog nooit van dichtbij een landbouwbedrijf heeft meegemaakt, stelt zich het scheren vaak voor als een snelle, bijna mechanische handeling.
In onze werkelijkheid is het heel anders: het is teamwerk waarvoor ervaren handen, geduld en respect voor elk afzonderlijk dier nodig zijn.
Onze schapen worden eenmaal per jaar geschoren, in het late voorjaar, wanneer de warmte begint door te zetten en de zware vacht voor hen eerder een last dan een bescherming dreigt te worden.
Op tijd scheren betekent in de eerste plaats zorgen voor hun welzijn: een dier dat is verlost van het gewicht van de winterwol komt gezonder de zomer door, ademt beter en beweegt zich vrijer door de weilanden.
Maar het scheren is slechts het begin van het zomerse werk, zeker niet het einde.
Vanaf eind mei verschoof de aandacht van onze familie naar het dagelijkse beheer van de kudde tijdens de warmste maanden van het jaar.
De schapen worden tijdens de centrale uren van de dag, wanneer de zon het felst brandt, naar de koelere weilanden gebracht en weer naar de schaduw of de verblijven geleid zodra de temperatuur dat vereist.
Vers en altijd beschikbaar water wordt een absolute prioriteit: we controleren de drinkbakken meerdere keren per dag, want een uitgedroogd dier is een gestrest dier, en langdurige stress is ook zichtbaar in de kwaliteit van de vezel die het het volgende jaar zal produceren.
Dan is er nog het minder vaak vertelde maar fundamentele hoofdstuk van de zomerse veterinaire zorg: controles van de pas geschoren huid, die in de eerste weken kwetsbaarder en gevoeliger is, preventie tegen parasieten die in de zomer ideale omstandigheden vinden om zich te vermenigvuldigen, en aandacht voor de nagels en hoeven tijdens de verplaatsingen over de ruigere weilanden van Midden-Italië, waar we onze kudde houden.
Het zijn handelingen die zich elke dag herhalen, bijna onzichtbaar voor wie van buitenaf kijkt, maar die voor ons het meest authentieke deel van ons werk vertegenwoordigen: voor de dieren zorgen nog voordat we nadenken over het garen dat we eruit zullen verkrijgen.
En juist hier wordt de cirkel van onze korte keten gesloten.
De vacht die eind mei is verzameld, is niet "alleen maar" wol om te verkopen: het is de eerste, echte stap van een traceerbaarheid die ons meer na aan het hart ligt dan wat ook.
Na een zorgvuldige selectie van de beste vezels hebben we de eerste monsters naar Italiaanse laboratoria gestuurd die zich bezighouden met wassen, kaarden en spinnen, dezelfde ambachtelijke stappen die al eeuwenlang een ruwe vacht omvormen tot garen dat klaar is om gebreid te worden. Deze weken wachten we vol spanning op de resultaten: de fijnheid van de vezel, het rendement na het wassen, de kwaliteit van het garen dat uit deze eerste experimentele partij zal ontstaan.
We beleven dit wachten met dezelfde zorg waarmee we de kudde in de zomer hebben gevolgd, want voor ons bij Lanaioli is de korte keten geen communicatieslogan: het is een dagelijkse keuze, gebaseerd op concrete handelingen, controles en beslissingen die worden genomen door de dieren die we houden in de ogen te kijken, niet simpelweg door een certificaat te lezen.
We willen dat iedereen die een kledingstuk van ons kiest, echt weet waar het vandaan komt: van een familiaal landbouwbedrijf in Midden-Italië, van een kudde waarvan we elk afzonderlijk dier kennen, van werk waarbij het welzijn van de dieren vóór de productiviteit komt.
De komende maanden vertellen we jullie wat uit deze eerste monsters naar voren is gekomen: of het garen dat zal ontstaan de eigenschappen heeft waarop we hopen, en hoe het traject naar de creatie van de volgende wollen kledingstukken uit de korte keten zal verlopen. Voor nu gaat de zomer op het landbouwbedrijf zo verder: met schaduw en vers water voor de kudde, dagelijkse controles en het allesbehalve passieve wachten op de geboorte van de eerste bol uit dit verhaal.
Blijf ons volgen: de weg van het platteland naar de bol is lang, maar juist die lengte, gevormd door tijd en zorg, maakt het verschil tussen zomaar een garen en onze merinowol uit de korte keten.
